Vanmorgen kreeg ik een mooie tekst over jezelf zijn:

Jezelf zijn is een missie, de moeilijkste. Het zal je verwijderen van veel mensen maar laat je achter bij degenen die het waard zijn.

De tekst stond op zielsgelukkig.

Ik weet niet hoe het met jou is, maar bij mij kwam de tekst echt binnen.
Het is heel belangrijk om jezelf te zijn en jouw gevoel te volgen.

Soms is dat echt een uitdaging. Vooral als je intens kan voelen en daarnaast diverse verlangens hebt in het leven.
Voordat je het weet heb je energie aan anderen gegeven en ben je toch dingen gaan doen die niet echt handig waren.

De afgelopen nacht heb ik sinds lange tijd weer veel wakker gelegen. Het was zelfs zo dat ik niet meer goed kon ontspannen.


Er waren een aantal zaken die naar voren kwamen:


De intense struggles die sommige mensen en kinderen hebben. Dat is zo intens voelbaar. Je wilt graag de ander helpen, je weet uit ervaring dat een ander dat zelf heeft te doen. Je kan alleen dingen aan raken.

Alle zaken die nu op de aarde spelen. Angst, verdriet, onrechtvaardigheid, boosheid. Het is zelfs voelbaar als je ergens naar binnen loopt of met iemand spreekt. Zelfs als je niet de kranten en het nieuws volgt.

De mensen die nu hunkeren naar warmte en liefde. Die graag gezien en gehoord willen worden.
Die te maken hebben met eenzaamheid, stress, burn-out, depressie en dergelijke.

Om nog niet eens stil te staan bij alle ongelijkheid die er is en de oordelen die er zijn. De mensenlevens die nu verloren gaan.

Waarom raakte mij dat?

Vannacht voelde ik de onmacht.
Want je gunt iedereen de liefde en warmte die ze nodig hebben.
Dat ze vanuit hun hart mogen gaan spreken en vooral gaan voelen.

Ik zie zoveel mensen die zo mooi en uniek zijn, als ze juist zichzelf zijn.
Zo’n mooi hart hebben ze, maar verdriet/ boosheid/ frustratie wat in de weg staat.

Het is ook een zoektocht!

Al van jongs af krijgen we geleerd wie we niet mogen zijn.
Ons aan te passen aan de wereld om ons heen.
Als daar nog mindere ervaringen bij komen als kind dan raak je verder van jezelf vandaan.

Iedere dag en bij iedere ontmoeting mag je steeds meer over jezelf leren.
Dingen omarmen of juist los laten, omdat het niet bij jezelf hoort.

Voor mij geldt dat ik regelmatig even de wereld en alles wat ik voel uit heb te zetten.
Tot mezelf komen en genieten van de natuur, de stilte en zonder iemand.

Daarbij vind ik het fijn om een muts op te hebben.
Ja ook begin juni!! 😉

Wat het moeilijkste is van alles?

Als je jouw hart volgt en bij jezelf blijft, dan heb je afscheid te nemen van anderen die daar niet meer bij passen. Soms doet het wel echt even pijn, dat mag er ook zijn.

Juist dan ga je wel voor jouw waarden staan!
Zullen mensen jou waarderen voor wie jij bent!

Jezelf zijn is een missie, de moeilijkste.