Weet je hoeveel jaren ik mijn best heb gedaan om ergens in te passen.
In een groep, in een ideaalbeeld, in een vriendschap, in een werksituatie.

Keer op keer ging het mis.
Keer op keer lukte het mij maar niet om erbij te passen.

Hoe ik ook mijn best deed!

Ik zette alles aan de kant om het voor elkaar te krijgen.
Ik keek wat de ander deed en dat ging ik dan ook doen.
Ik deed andere kleding aan om er bij te horen.
Ik wachtte af totdat de ander iets ging doen.
Ik durfte geen stap meer te zetten en niks meer te zeggen zonder goedkeuring van een ander.

In het begin ging het vaak heel goed en na een tijd ging het mis.

Want ik was niet diegene die de ander voor ogen had.
Ik kreeg te horen wat ik nog meer moest aanpassen om erbij te horen.

Daar ging ik weer.
Opnieuw mezelf maar aanpassen om in het systeem te passen.

Als je dat lang genoeg doet dan gaat het echt mis!

Dat ging het. Niet een heel klein beetje!
Ik had zo lang mijn best gedaan om in te passen, dat ik mezelf totaal kwijt was. Dat mijn lichaam, mijn hoofd het hadden overgenomen van mijn gevoel.

Ja, er waren natuurlijk ook een aantal momenten dat ik even niet aan pastte. Dat waren de momenten dat ik het gevoel had dat er onrecht plaats vond. Dan kon ik het ineens voor een ander opnemen!

Waarom wilde ik toch zo graag ergens inpassen?

Die vraag kwam steeds vaker naar voren tijdens de jaren uit het dal klimmen. Bij alle trainingen kwamen er stukjes naar voren en kon ik het niet aan elkaar plakken.
De afgelopen weken is daar ook een beweging in gekomen.

Zoveel jaar wilde ik ergens bij horen, gezien worden.

Nu voelt het heel duidelijk.
Ik hoef niet in een groep te passen of in een bepaalde baan.
Ik heb juist te zijn wie ik ben en dat daar mijn geluk zit.

Het bijzondere is dat er juist daardoor wonderen gebeuren.

Ineens komen er hele mooie mensen op mijn pad waarbij ik volledig mezelf kan zijn en andersom.
Word ik gezien wie ik echt ben.

Daarnaast is Nee zeggen steeds makkelijker geworden.
Durf ik te vragen wat ik nodig heb in het leven.

Wat er voor nodig was?

Dat ik mezelf te verliezen had, om echt te zien wie ik iedere dag wil zijn!!

Heb ik in die tijd alles liefdevol gedaan.
Nee, zeker niet.
Ik heb oprecht ook mensen gekwetst.
Ik ben niet aardig geweest en heb dingen gedaan waar ik achteraf spijt van heb gehad. Ik weet ook dat ik mezelf daarin te vergeven had.
Ik ben tegen adviezen van anderen in gegaan en mijn gevoel gevolgd. Hoe moeilijk dat ook was.

Als je jezelf wilt zijn, heb je namelijk soms afscheid te nemen van wat eerder bij jou pastte. Dat geld voor werk, vriendschappen, geliefden en dergelijke.

Het leven gaat over jezelf zijn en niet om ergens in te passen!

Het leven gaat over jezelf zijn!