Een paard is zo gekocht of gefokt.
Daarna begint alles pas.

Je hebt verschillende spullen nodig.
De juiste stalling en de juiste mensen om je heen.

In het begin is het net alsof je op een roze wolk zit.
Je bent van ieder ding aan het genieten.
Ieder moment dat je samen weer iets nieuws leert is dan echt een overwinning.

Na een tijd zijn die momenten steeds zeldzamer.
De dingen gaan zoals ze gaan. In plaats van samen te groeien, lijkt het wel alsof jullie tot stil stand zijn gekomen.
Je wilt graag verder of nog beter en ineens lukt dat niet meer.

Eerder werden jullie samen wel gezien. Je kreeg te horen hoe geweldig jullie het samen deden.

Ineens is het stil………….
Niemand die jullie positief aanmoedigen. Niemand die tegen jullie zeggen wat jullie goed doen. Niemand die ziet dat jullie een leuke combinatie zijn.

Het heeft plaats gemaakt voor wat jullie samen allemaal nog beter kunnen of moeten. Jullie hebben het altijd anders te doen. Jullie hebben je samen aan te passen aan wat er is.

Na een tijd verdwijnt de sprankeling tussen beide.
De een heeft minder zin om te komen. De ander wil niet meer gereden worden. Zelfs tot onbegrip en angst aan toe.

Dan is er een moment.
Slechts een moment, een keuze.

Gaan jullie nog voor elkaar of nemen jullie afscheid.

Mijn keuze samen met de paarden was er echt voor te gaan.
Hoe moeilijk dat ook was.
Het was namelijk ontzettend veel stappen terug zetten.
In plaats te focussen op waar ik met de paarden wilde zijn en het rijden.
Was het focussen op waar hadden we samen plezier in.
Waar kregen we beide energie van.
Hoe konden we dichterbij elkaar komen.

Het allermoeilijkste was de mening van anderen opzij te zetten.

Het ging namelijk niet om hun en hoe hun vonden dat we het moesten doen.

Nee, het ging om ons. Wij, samen. Hoe we weer konden genieten.
Konden genieten van het leven samen.
Hoe we samen weer geluk konden ervaren.
Vooral hoe we weer met elkaar in verbinding konden gaan.
Zoals we die van eerder kende.

Dat was op de ongewone paden bewegen.
Dagen niet rijden, niks verwachten. Juist gewoon zijn!
Meer was er niet nodig. Meer hadden wij niet nodig.
De band werd sterker dan daarvoor.
Soms is er even een terugval. Dan is het goed om weer even te kijken waar we vandaan zijn gekomen en waar we nu staan.

Als jullie samen gelukkig zijn, is de wereld dan niet veel mooier?

Samen naar het strand, ultiem geluk!