Ik weet het nu nog even niet.

Het liefst wil je er de juiste woorden aangeven.
De juiste woorden aan wat er nu allemaal gebeurt.
Gebeurt in de wereld.

Eerlijk heb ook ik er geen woorden voor.

Het liefst wil je zeggen dat alles goed komt.
Het liefst wil je zeggen dat er niks aan de hand is.
Het liefst wil je dat het een film is en je het einde al weet.

Misschien is dat juist de bedoeling.
Er juist even geen woorden aan te geven.

Gewoon even stil zijn.
Gewoon even wachten totdat de antwoorden mogen komen.
Gewoon even zijn.


De afgelopen dagen was ik even niet bezig met wat er in de wereld gebeurde.
Ik was vooral aan het genieten.
Genieten van de paarden, van de natuur, van mensen om mij heen.
Lekker eten, de sauna, een televisieserie kijken.

Want ik wilde er even geen woorden aangeven.
Ik wilde gewoon even Lotte zijn.

Niet Lotte die sterk moet zijn.
Niet Lotte die constant moet opletten.
Niet Lotte dat bij alles moet blijven nadenken of iets wel kan of mag.
Niet Lotte die haar gevoelens in moest houden.
Niet Lotte die bang is voor dingen.


Gewoon Lotte die van het leven wil genieten. Vrij van schuldgevoel.

De afgelopen dagen was ik heel open en had ik oprechte verbinding met anderen en met mezelf.
Ik was niet meer bang.

Tot gisteren.
Gisteren kwam daar de realiteit.
Wat zover weg leek, staat op de deur te kloppen.
Onzichtbaar maar iets wat zichtbaar jouw leven op zijn kop kan zetten.
Wat nu ook bij veel mensen gebeurt.
Regels die neergelegd worden.

Dingen die eerder zo normaal zijn, maken ineens plaats voor dingen die niet mogen.

Weet je: Ik heb er geen woorden voor.

Ondertussen heb ik geprobeerd om er wel woorden aan te geven.
Over hoe ik mij voel, maar het uitdrukken dat is nu bijna niet te doen.
Ik weet het nu nog even niet.

Daarom ben ik graag bij de paarden.
Zij helpen mij om het nu wel te gaan begrijpen en zetten mij weer met beide benen op de grond.
Daar hoef ik geen woorden ergens aan te geven. Ze zien gelijk wat er speelt!
In zo’n situatie mag ik ook even tegen ze aanhangen.
Als er tranen komen ze de ruimte geven, gewoon omdat het kan.

Als je dit ziet, daar wordt je toch happy van?