Daar stond je dan met een paard die aan het hoofd aan het ruiken is.

Zo ontzettend dichtbij en heel spannend.
Het leek net alsof ze iets wilde zeggen, maar wat was dat dan?

Als je haar blik ziet lijkt het net alsof ze wil zeggen:
Waarom luister je niet naar wat er is?
Waarom zit je zoveel in jouw hoofd?

Op dat moment gebeurt er iets.
Iets wat voelbaar is en je niet herkent.
Er gaat van alles door je heen.
Gedachten, gevoelens en het lichaam reageert ook.

Wat is dit? Wat gebeurt er?

Ineens sta je daar vastgenageld aan de grond.
Geen beweging meer in te krijgen.
De woorden die je probeert uit te spreken, bewegen alle kanten op.
Het lijkt wel een wirwar van dingen die voorbij komen.
Het voelt alsof je de weg kwijt bent.

Ineens ben je van de volwassen vrouw een klein meisje.

Een klein meisje die nog zoveel plannen heeft.
Een klein meisje die nog zoveel wil ervaren.

Maar ook een klein meisje die bang is.
Bang is wat er staat gebeuren.
Bang voor de gevoelens die ze had moeten weg stoppen.
Bang om verlaten te worden.
Bang voor die ene ervaring die naar boven mag komen.

Daar is dat kleine meisje die graag gezien wil worden.
Het kleine meisje die wil dat je uit jouw hoofd gaat.
Het kleine meisje die eindelijk gezien wil worden.
Herkenning wil voor wat ze heeft meegemaakt.

Ga eens uit jouw hoofd!!

Dat is het enige wat ze wil.
Niet alles proberen te begrijpen en in gedachten te schieten.
Te proberen verklaren waarom dingen zo zijn.

Juist te voelen wat er mag zijn!
Contact te maken met het hele lichaam,
de energie weer laten stromen.
Alles volledig toe te laten.

O, wat is dat spannend.

Iemand zo dichtbij laten komen.
Iemand die al jouw gevoelens mag zien.
Iemand die diep in jouw hart kijkt.
Ook kan zien wat jouw diepste hartenwens is!!

Om daar bij te komen heb je de muur af te breken.

Dat zijn al die overtuigingen dat je iets niet kan.
Dat zijn die gedachten dat je niet goed genoeg bent.
Dat zijn die gevoelens die je tegenhouden om jezelf te zijn!

Op het moment dat je het gevoel toe laat komt alles in beweging.

Het gevoel wat je zoveel jaren al bij je hebt gedragen.
De tranen die je al jaren had weggestopt, vloeien over de wangen.
Het paard komt liefdevol naast je staan en je mag tegen haar aanleunen.
Je voelt ineens dat je niet alleen bent, maar juist samen.

Samen het verwerken wat er is, de herinneringen die naar boven kwamen.
Iets wat je nog nooit aan een ander had verteld, daar was ineens de ruimte voor.

Niet meer inhouden,
niet meer wegstoppen en verstoppen.
Het was tijd.
Tijd dat het opengebroken mocht worden.
Tijd dat er verandering mocht plaats vinden.
Tijd dat er een last van jouw schouders af viel.

Niet alleen, maar samen.

De impact van een paard.
Geen woorden nodig!