Skip to Content

Blog & Vlog

Op deze pagina vind je blogs en vlogs waarin ik uitwijdt over mijn werk als paardencoach en wat ik persoonlijk meemaak en mee heb gemaakt. Ik wens je veel leesplezier!


  • Het begint bij het einde!

    Alles begint met een diep verlangen.

    Als je weet wat voor jouw belangrijk is en hoe je graag zou willen hoe jouw leven er uit ziet dan kan je vandaar uit stappen zetten.

    Om stap voor stap te bewegen naar dat verlangen heb je langzaam afscheid te nemen van stukken van jezelf. Sommige zeggen ook wel: je hebt eerst dood te gaan…

    Wat bedoel je precies daarmee?

    Voor mij helpt het om voorbeelden te lezen. Zodat ik vandaar uit meer inzicht krijg in hoe dingen werken.

    Een van mijn verlangens die ik had toen ik in de depressie/ burn-out zat was werkelijk mezelf kunnen zijn en genieten van het leven.
    Vandaar uit kreeg ik een hele grote droom. Daar vertel ik later meer over.

    Op het dieptepunt durfte ik mijn bed bijna niet eens meer uit.
    Laat staan de telefoon opnemen, naar buiten gaan, andere mensen ontmoeten vond ik ook heel eng, keuzes maken dat kon ik niet, en ga zo maar door.

    Om te komen bij het verlangen had ik letterlijk en figuurlijk alles wat voor mij zo “normaal” was los te laten. Alles was op losse schroeven komen te staan.
    Ik was gaan geloven wat anderen over mij hadden gezegd en wat ik volgens anderen kon doen. Ik had mijn leven ingevuld naar de buitenwereld.

    Waar had ik dan te beginnen?

    De term je hebt eerst dood te gaan, die was volledig van toepassing.
    Dit wordt niet letterlijk bedoeld, hoe wel ik er toen wel mee bezig was.
    Als je jouw verlangen werkelijkheid wil laten worden dan heb je afscheid te nemen van wat niet meer bij je past. Dat betekent dat bepaalde overtuigingen, gevoelens en patronen dood mogen gaan, zodat je kan gaan opstaan in wie je echt bent.

    Een voorbeeld:
    Ik geloofde dat ik niet goed genoeg was.
    Dat betekende dat ik heel veel dingen niet deed, omdat ik van tevoren al dacht of het gevoel had dat ik het toch niet kon. Waarom zou ik het dan proberen?
    Uiteindelijk kwam er ook veel angst bij kijken.

    Het verlangen die ik had bracht mij op verschillende plekken en liet mij dingen doen die ik nooit had verwacht.
    Reizen naar de andere kant van de wereld.
    Bij die reis uitgedaagd worden op verschillende vlakken.
    Van de euromast abseilen.
    Vloggen en bloggen.
    Fotoshoots.
    Mijn baan opzeggen omdat het niet meer goed voelde.
    Een nature quest.
    Ga zo maar door.

    Als echte paardenliefhebber:
    Alleen met 2 paarden over de hei gaan rijden.
    Daarbij afwisselend op de paarden rijden. Dat is wel echt een hele uitdaging geweest. Ja ik heb daarin nog een droom.
    Om met beide paarden een aantal dagen en nachten rond te trekken in de natuur. Wie weet komt dat nog.

    Ik weet nu dat alles mogelijk is, het begint bij te geloven!!

    Als ik het kan, dan kan jij het ook!

    Is het makkelijk?

    Nee, zeker niet.
    Het gaat namelijk met ups en downs.
    Iedere keer doe je een paar stappen vooruit en dan ga je een paar stappen terug. Dat heeft ook te maken met het feit dat je afscheid hebt te nemen van dingen van jezelf waar je altijd jouw veiligheid uit hebt gehaald!



  • Wat zie jij in een ander?

    Twee verschillende foto’s en een persoon.
    Al snel hebben mensen een bepaalde oordeel over iemand, op het moment dat er een foto geplaatst wordt op het internet.
    Zij zal wel succesvol zijn of zij is moe.
    Kijk dan naar hoe zij haar haren heeft of zij kan wel wat make-up gebruiken.

    Vaak zien we niet wat er echt schuil gaat achter het uiterlijk. Welke strijd iemand geleverd heeft, wat het de persoon gekost heeft, en dergelijke.

    Als je naar de ogen kijkt dan zie je het!

    Als je mij nu zou zien, dan zou je niet kunnen bedenken wat er zich heeft afgespeeld. Ik ben daar persoonlijk open over. Ja het heeft meerdere mensen aangeraakt.
    De enige manier om een anderen te inspireren is de waarheid te vertellen.

    De mensen die dichtbij mij staan weten hoe het zit en hebben mij in de afgelopen 3,5 jaar zien veranderen van iemand die niet meer de deur uit durfde tot het volgen van de dingen die op mijn pad kwamen.

    Als er duisternis is dan is er altijd licht.

    Ik weet ook dat er een periode nodig is zodat je kan gaan opstaan en jouw oude leven achter je kan laten.
    Voor mij begon dat eind 2016. Ik ervaarde alleen duisternis en was helemaal op. Ik wilde niet meer. Dit gebeurde terwijl ik in de auto zat en op de snelweg zat.

    Terwijl ik in de auto zat was daar een stem:
    Jij bent weggelegd voor iets groots, jij hebt nog veel te doen op deze aarde!

    Daarna kon ik niks anders doen dan huilen, totdat mijn ogen rood en dik waren en er geen tranen op dat moment meer te vloeien waren.
    Er kwam iets over mij heen, niet wetende wie het was en wat het was.

    Was alles daarna over?

    Nee, zeker niet. Dat was het begin van het einde. Afscheid nemen van zaken uit het oude leven en de weg vinden naar een nieuw leven. Opnieuw opstaan!
    Een verandering die plaats mocht nemen. Die verandering was in mij en ook om mij heen merkbaar.
    Het voelde dat ik gered was en mijn geloof kwam terug in mijn leven.
    De eenzaamheid, verdriet maakte plaats voor blijdschap en liefde.

    Ik ben God dankbaar dat ik hier nog steeds ben. Hij heeft een doel voor ieder van ons. Alles wat je mee maakt leidt daar naar toe!!
    Dat geloof ik diep in mijn hart!

    Dit alles heeft mij mijn leven terug gegeven!!!

    De strijd is nog niet gestreden. Er zijn nog zoveel mensen die nu te maken hebben met depressie, burn-out, angsten en zelfmoord.
    Tijd om daar voor op te gaan staan! Ieder van ons is niet alleen!!

    Oordeel niet over een ander, dan zal er ook niet over jou geoordeeld worden!

    Voor ieder die het wil weten, met mij gaat het heel goed!!
    Mocht jij een vraag hebben, stuur dan een bericht of neem dan contact.

  • Waarom rennen we liever?

    De ochtend begint al heel vroeg en gelijk hebben we heel veel op de planning. De todo lijst is heel lang niet alleen thuis, juist ook met betrekking tot het werk.

    Als we geluk hebben dan is aan het einde van de dag de todo lijst korter geworden. Vaak kom je erachter dat hij juist langer is geworden en de dag erna nog voller wordt.
    Gefrustreerd en vol stress ga je dan het bed in.

    Wat doen we ons zelf allemaal aan?

    Moeten we alles doen wat er op de todo lijst staat.
    Halen we onze eigenwaarde uit de hoeveelheid afgestreepte taken?
    Of kunnen we het juist ook aan anderen uit besteden?

    We zijn vaak bang dat de ander het niet goed doet, we willen zelf controle hebben en doen het dan liever zelf. Om daarna te klagen dat we nergens aan toe komen.

    Laten we ons geluk daar dan van afhangen.

    Waarom komt dat dan?

    Als mens hebben we moeite om anderen te vragen en alles los te laten.
    Juist is het zo van belang om het wel te doen.
    Op die manier creeër je namelijk ruimte om echt van het leven te gaan genieten in plaats van in een sneltrein terecht te komen en jezelf kwijt te raken.

    Die sneltrein kan het namelijk niet lang volhouden. Op een bepaald moment ga je namelijk crashen. Een burn-out, depressie, zelfmoord of het lichaam stopt er gewoon mee!

    Hoe kunnen we dit veranderen?

    Bij jezelf stil te gaan staan en de rust te pakken. Het over te laten aan boven.

    Heel vaak is het namelijk zo:
    Als je het los laat, dat de dingen op een andere manier opgelost worden.
    Dat veel dingen op de todo lijst wegvallen en je daardoor veel tijd over houdt!! Dat je dan juist gaat richten op wat echt belangrijk is.

    Het leven geleefd mag worden in volle vrijheid!!!

    Is dat niet de reden waarvoor we hier zijn?
    Is dat niet jouw levensdoel?

    Leef jouw leven in vrijheid, stop met rennen.
  • Durf jij jezelf te laten zien?

    Om verschillende redenen laten we niet oprecht zien wie we in werkelijkheid zijn!
    We verstoppen ons liever, blijven in de schaduw.We spreken ons niet uit over wat we voelen. We durven niet eerlijk te zijn over de pijnlijke ervaringen die we hebben opgedaan.

    Waarom?

    Stel dat een ander er iets van zal vinden.
    Stel dat een ander ineens jou niet meer wil.
    Stel dat je jouw baan kwijt raakt.
    Stel dat je alleen over blijft.

    Een gedachten die heel begrijpelijk is. Want we willen liever niet alleen zijn en willen weten wat er in de toekomst gaat gebeuren.
    Daarnaast kijken we wel naar anderen die gelukkig of succesvol zijn.
    Dat willen we ook graag!

    Weet je dat geluk en succes juist voort komt uit wie je echt bent!!

    Vaak denk je dat het komt door de omstandigheden of je gelukkig/ succesvol bent.
    De mensen die je om je heen hebt. Het geld wat je op jouw bankrekening hebt staan. De opleiding of het werk wat je doet.

    Het komt juist van binnenuit.
    Wat je over jezelf denkt, over jezelf zegt, hoe je jezelf ziet.
    Wat je gelooft wat je kan en wat je waard bent.
    Vooral de ruimte die je hebt genomen om jouw verhaal te delen en jouw gevoelens.

    Uit ervaring weet ik dat er pas dingen veranderen als je zelf verandert.
    Het verleden los te laten. Dat kon pas door eerlijk en open te zijn.
    Anders te kijken naar de overtuigingen, gedachten en de gevoelens die ik had.
    Om eerlijk te zijn is het jezelf echt in de spiegel aan te kijken wel heel spannend. De angst onder ogen te zien. Van mezelf en ook de reacties van anderen.
    Het heeft zoveel opgeleverd.
    Het heeft mij echt wakker gemaakt en doen opstaan.

    Ik weet als ik het kan, dan kan jij het ook.
    Iedere dag heb je een keuze.

    Ga je voor jouw geluk of laat je jouw omstandigheden dat bepalen?

    Wordt wakker, sta op en laat je zelf zien!!

    Geluk en succes komt van binnenuit!!
  • Niet gepland, wel gebeurd.

    Na 9 jaar kan ik nog steeds het gevoel vooraf en tijdens de paardencoachsessie, die ik voor het eerst kreeg, voelen.

    Die sessie was er ook een opname gemaakt en die vond ik onlangs weer.
    Vandaag heb ik hem weer bekeken en het is bijzonder om dat terug te zien.

    Ik weet het nog goed. Mijn moeder wilde toen heel graag dat ik er heen ging.
    Ik hield eerst het ver van mij af. Ik had al jaren eigen paarden. Veel meegemaakt op ieder vlak.

    Wat zou ik leren, wat ik niet al wist!

    Met enige tegenzin ging ik daar naar toe. Stiekem was er wel wat nieuwsgierigheid. Daarvoor kregen we eerst uitleg.
    Ik voelde toen wel wat weerstand, angst en spanning.
    Ik was vooral niet van plan om te gaan huilen!

    Wat ik niet gepland had, dat gebeurde!

    Ik voelde de tranen opkomen en ik wilde vooral dat iemand het zou zien dat ze daar waren.
    Ik ging achter het paard staan. Ineens kon ik het niet meer tegen houden.
    De tranen rolde over mijn wangen. Al snel probeerde ik het te relativeren.
    Mijn hoofd probeerde te begrijpen en het in mooie taal te verklaren.
    Het in laten slapen van mijn paard Iggy, het loslaten van verschillende dingen, mezelf goed genoeg voelen, het slachtofferschap, angst om niet goed genoeg te zijn, en dergelijke.

    Nu ik terug kijk.

    Alles wat ik toen al wist, daar had ik nog zoveel stappen in te zetten.

    Soms heb je eerst heel diep te gaan, voordat je weer kan gaan opstaan.

    Ja ik ben heel diep gegaan. Zelfs zodanig dat ik het gevoel had dat niemand mij zou missen als ik er niet meer zou zijn.
    Het was niet mijn tijd. God had en heeft een plan voor mij. Ik heb daarom zoveel te doen op de aarde!!
    Dat is de strijd tegen zelfmoord, burn-out, angst, liefdesverdriet, eenzaamheid, depressie aan te gaan!!!

    Ik hoop dat er met mij nog heel veel andere mensen gaan opstaan!!

    Het is tijd dat we ons niet meer verstoppen, juist ons laten zien.
    De wereld heeft ons nodig!!

    Mijn eigen eerste ervaring met paardencoaching.
  • Jezelf zijn

    Wie ben je als je werkelijk jezelf bent?

    Een vraag die bij mij jaren voorbij kwam.
    Wie was ik nu eigenlijk en wat vond ik nu echt leuk.
    Als je een crisistijd mee maakt dan komt die vraag echt naar voren.

    Ik was zo lang gewend om mezelf aan te passen aan de wereld om mij heen dat ik mezelf daarin verloren was.
    Ik probeerde controle te houden door vast te houden aan wat ik kende, aan regels en vooral alles goed te doen. Ik was bezig met anderen en niet met waar ik over droomde!

    Als je leeft voor een ander dan leef je niet zelf!!

    Het gekke is dat het impact heeft op zowel grote dingen als kleine dingen.
    Zoals hoe je op staat, wat je aan doet, wat je zegt, welk werk je doet, welke mensen je om je heen hebt, hoe je je voelt en dergelijke.

    Een van de dingen die ik graag wilde was:
    MEZELF ZIJN!

    Ja je bent altijd jezelf en je hebt altijd jezelf bij je. Maar dat ervaarde ik toen niet. Hoe kon ik weer mezelf zijn? Wie was ik dan?

    Het lijkt als opnieuw leren lopen. Daarin heb je verschillende fases.

    Ik leerde in die tijd mijn lichaam opnieuw kennen. Vooral positief naar mezelf te kijken voor hoe mooi ik was.
    Ik kon geluk ervaren in de meest kleine dingen.
    Ik was weer gaan dromen en verlangen naar wat ik wilde ervaren in het leven.
    Ik durfte langzaam aan om hulp te vragen en daarnaast los te laten.

    Dat gaat letterlijk met vallen en opstaan.

    Het ene moment dacht ik dat ik er was. Ik had weer volop energie en weer zin in dingen.
    Het andere moment had ik het gevoel dat ik weer terug bij af was. Dan rolde de tranen weer over mijn wangen, kon ik niet uit bed komen, en dergelijke. Dat gevoel kon ik ook niet uitleggen aan anderen, omdat ik niet begreep wat er met mezelf gebeurde.

    Ik leerde dat het juist een groeiproces is. Als je iets hebt verwerkt dan komen er weer andere dingen naar boven. Dat is allemaal goed!

    Daarnaast kwam ik juist dichterbij wie ik werkelijk was door buiten mijn comfortzone te bewegen. Daarin heb je soms aanmoediging nodig, omdat je het niet alleen kan doen.

    Het mooie van dit hele proces is dat je niet de enige bent!


    Ineens kwam ik mensen tegen die ook een zoektocht hadden en door verschillende processen heen gingen.
    Wat was het fijn om te ervaren dat ik niet de enige was!

    We zijn allemaal met elkaar verbonden, met onze eigen indentiteit.

    Jij bent jij, ik ben ik!

  • De angst voor het leven versus de angst voor de dood.

    Persoonlijk ben ik mij er van bewust dat het nogal een zwaar onderwerp is.
    Dat het daarnaast ook heel veel verschillende reacties op kan roepen.

    Ik merk dat het wel belangrijk is om het bespreekbaar te maken.
    Juist nu dat veel mensen alleen thuis zitten. Zonder werk, zonder dierbaren, zonder financiële zekerheden en de angst om ziek te worden.
    Dat juist naast corona ook de angst heel erg heerst. Dit zelfs kan leiden tot depressiviteit en PTSS. (zie artikel in AD van Hanneke van Houwelingen PTSS na coronacrisis op dinsdag 14 april 2020)

    De afgelopen jaren heb ik met veel verschillende mensen gesproken.
    Over verschillende onderwerpen: liefde, werk, gezondheid, financiën.
    Waarbij angst, depressiviteit, burn-out, stress, negatieve gedachten/ gevoelens, patronen wel degelijk een rol speelde.
    De volgende vraag liepen veel mensen mee rond:

    Waarom ben ik hier op deze wereld?

    Laat jouw omstandigheden niet bepalen wie jij bent!!
    Ik ben Lotte Brundel.

    In 2016 was ik verre van gelukkig en liep ik ook met die vraag rond.
    Ik kwam thuis te zitten en ik voelde mij eenzaam.
    Heel veel dingen om mij heen waren voor mijn gevoel weggevallen. Een donkere periode!

    Nu achteraf gezien was ik al jaren heel bang. Vooral om te leven!

    Hoe bedoel je dat?

    Ik durfde niet te gaan voor mijn dromen en het verlangen wat ik had.
    Ik durfde niet om buiten mijn comfortzone te gaan en dingen te ervaren.
    Ik durfde niet om mijn eigen ruimte in te nemen en nee te zeggen.
    Ik had mijn zelfbeeld af laten hangen wat anderen van mij vonden.
    Ik twijfelde aan mijn eigen gevoel en vroeg altijd om advies bij anderen.
    Ik sprak mij niet uit over hoe ik mij diep van binnen echt voelde.
    Ik was bang om anderen te kwetsen, daarbij nam ik het lief om zelf gekwetst te worden.

    Voor die donkere periode was er al iets wat in mij aan gaf dat ik in beweging moest gaan. Ik koos tegen het advies van anderen in een training te doen. De eerste dag werd de passie aangeraakt die ik zoveel jaren niet had gevoeld.

    Zonder dat ik het door had waren er al dingen in mij doodgegaan. De passie, het geloof, de liefde, de mogelijkheden, positiviteit, vertrouwen, ed.

    Het gevolg was dat ik opnieuw moest leren om echt te gaan leven!

    Het begon bij de meest simpelste dingen zoals:
    Mezelf in de spiegel aan kijken, weer naar buiten gaan, uit bed stappen, mezelf aankleden, de telefoon opnemen, iemand om hulp vragen, etc.
    Waar ik de meeste moeite mee had waren de negatieve gedachten, gevoelens en patronen te doorbreken en te vervangen voor positiviteit, daarnaast leren te vertrouwen.

    Als ik nu terug kijk was het meer dan waard!
    Was het altijd gemakkelijk, nee zeker niet. Het liefst wil je weten waarom je iets mee hebt te maken.
    Ik ben dankbaar voor alles wat ik geleerd heb. Voor de mooie mensen die ik heb mogen ontmoeten en de mensen die nu in mijn leven zijn.
    Dat ik heb mogen ervaren dat alles mogelijk is. Dat ik in het proces mezelf weer heb ontmoet!

    Een van de grootste lessen die ik heb geleerd is:

    Laat jouw omstandigheden niet bepalen wie jij bent!!

    Waar ben jij nu bang voor? Wat zou jij heel graag willen?
    Wie wil jij zijn?

    Wil je naar aanleiding van deze blog erover praten?
    Vraag dan een gratis kennismakingsgesprek aan via info@giv3.nl

  • Vol vertrouwen
    Geen woorden nodig.

    Daar lag ze heerlijk en ontspannen te genieten van de zon.
    Vol vertrouwen gaf ze zich over. De ogen dicht liggend in het zand.
    Geen angst, geen verwachtingen, de wereld vergeten om je heen.
    Controle los laten. Zelfs haar oren bewogen niet.
    Alles was stil, alleen een enkel vogeltje kon je horen.

    Iets wat een paard niet zo snel zal doen. Hun natuurlijke gedrag is juist altijd toch alert te zijn, voor eventueel gevaar.
    Giggy is namelijk juist een paard die alles in de gaten wil houden.
    Als er iets gebeurt dan ziet/ hoort zij het gelijk en reageert zij daar op.
    Zij wil vooral niks missen!

    Zelf was ik er echt even stil van.
    Vooral toen ze ging liggen tijdens het opnemen van een video.
    Daarna was ze helemaal plat gaan liggen.
    Ik kon het niet laten om een foto te maken.

    In deze wereld waarbij angst zo voelbaar is en mensen alert zijn.

    Corona virus brengt veel veranderingen met zich mee. Daarnaast ook angst voor de toekomst.
    Wat betekent dit allemaal? Wanneer kan je weer gaan werken? Hoe zit het op financieel gebied? Wat zij de gevolgen met betrekking tot relaties?
    Hoe lang hebben we vooral thuis te blijven?
    Hoeveel mensen zullen er nog ziek worden door de corona virus?

    Dan is dit juist wat we nodig hebben!

    Weet je niet hoe het moet? Neem aan haar een voorbeeld.
    Voor mij is ze dat zeker.


  • De onzichtbare vijand

    Op dit moment is de hele wereld in de greep van een onzichtbare vijand. Naast de virus corona hebben we ook te maken met een andere onzichtbare vijand, namelijk: angst, depressie en eenzaamheid te maken.

    Blijf thuis is een dringend advies die op dit moment geldt.
    Voor veel mensen is dat iets nieuws. Want wat doe je als je ineens thuis komt te zitten, niet meer naar het werk kan en alles tot stilstand komt.
    Dan zit je tussen 4 muren, heb je gezelschap van een plant en als je geluk hebt van een huisdier.
    Eerder had je een doel en wist je duidelijk wat je te doen had. Nu als je wakker wordt is dat doel heel ver weg.

    Toen ik in 2017 thuis kwam te zitten kon ik nog maar een paar dingen.
    Televisie kijken, op verschillende media kijken en vooral in bed blijven liggen. Een enkele keer het huis uit om naar mijn paarden te gaan.
    Angst, depressie en eenzaamheid waren onderdeel van mijn leven geworden. Daarbij een burn-out. Mijn lichaam was op, mijn hoofd had het overgenomen en mijn ziel had de hoop bijna opgegeven.

    Het was geleidelijk gegaan. Als een donkere deken was het langzaam over mij neer gedaald, zonder dat ik het door had. De passie die ik had was volledig weg. De persoon die ik was, was niet meer.
    Dat had impact op alles in mijn leven.

    De onzichtbare vijand was langzaam mijn leven binnen gekomen.

    Ineens was ik volledig de weg kwijt.
    Eerder was ik een energieke, krachtige en liefdevolle vrouw. Althans dat dacht ik.

    Ik wist dat het niet zo verder kon en het enige wat ik kon doen is angst overwinnen en de werkelijkheid in de ogen kijken. Echt kijken naar wie ik zelf was en wilde zijn!

    Het maakt niet uit wat ik doe. wat ik heb, ik ben niet wat anderen over mij zeggen. Ik ben wie ik ben!

    In die periode ging ik mezelf vragen stellen: Wie ben ik? Hoe kan ik het gevoel weer krijgen dat ik leef? Wat is mijn doel op aarde?

    Juist in een crisis leer je jezelf kennen. Dat was het zeker!

    Ik heb gehuild, ik ben boos geweest, ik heb echt angst ervaren. Ik heb gelachen, gedanst en gek gedaan.

    Als ik nu terug kijk heeft die periode en de reis tot nu toe heel veel inzicht gegeven. Ik ben oprecht dankbaar voor alles. De mensen die ik ben tegen gekomen, de lessen die ik heb mogen leren, de liefde voor mezelf en mensen om mij heen. De paarden die in mijn leven zijn.

    Ik geloof dat alles een reden heeft. Zowel de ups en downs. Dat het maakt tot wie je bent en wat je hier te doen hebt. Als ik met het delen van mijn ervaringen een mensenleven kan redden, dan doe ik dat met alle liefde!

    Misschien ben jij iemand die nu veel angst ervaart, zich eenzaam voelt of jouw doel kwijt bent. Dan wil ik tegen jou zeggen dat jij niet alleen bent!!
    Dat het dan juist belangrijk is om erover te praten.

    Misschien denk je nu: Daar zit niemand op te wachten. Weet dat ieder mens een ander wil helpen, dat zit in ons natuur.
    Neem de moed om met iemand contact op te nemen!


Website design door: The Imagineering Suite © 2020