Zoveel dingen waren er gezegd.

Zij was te gevoelig.
Zij was te klein.
Zij was sociaal niet vaardig genoeg.
Zij was niet knap genoeg.
Zij was niet intelligent genoeg.
Zij was niet standvastig.
Zij was niet gezien.
Zij was diegene die niet de opleiding zou halen.

Tot het punt dat ze geen uitweg meer zag!
Tot het punt dat ze klaar was met het gevecht!
Tot het punt dat ze het gevoel had niks meer waard was!
Tot het punt dat ze vol angst zat!
Tot het punt dat ze eenzaam was.
Tot het punt dat ze het idee had dat niemand meer op haar stond te wachten.

Zelfdoding was iets waar ze aan dacht!

Het was tijd om op te gaan staan!
Een verandering te brengen en anders in het leven te gaan staan.

Van zij was, naar zij is!

Naar diegene die ze nu wil zijn.
Echt te gaan leven!
Daarvoor was het eigen verantwoordelijkheid te nemen!
Leiding te nemen, juist als het eng was.

Ook al ben je klein je kan grootse dingen doen!
Ook al ben je gevoelig, je kan daarmee wat voor anderen betekenen.
Ook al ben je niet altijd sociaal, je kan voor een persoon heel veel betekenen.
Ook al ben je niet knap, het gaat om wat je uitstraalt!!


Om zij is te zijn, heb je los te laten wie zij was!
Heb je los te laten wat anderen van jou vinden.
Heb je jouw hart te gaan volgen, ondanks alles.
Zelfs wat dierbaren tegen jou zeggen.
Zelfs als je dingen en mensen om jou heen verliest.

Het heeft mij veel gekost om te zijn wie ik in werkelijkheid ben!
Het heeft mij veel gekost om echt te voelen waar het leven om gaat!
De paarden hebben altijd aan mijn zijde gestaan.
Ook toen ik aan de andere kant van de wereld was, waren zijn in mijn hart en bij mij!

Juist dat houdt mij niet tegen om een inspiratiebron te zijn!

Om jou te inspireren om te kijken naar wie je bent!
Om los te laten wie je was.
Vooral de leiding te nemen over jouw leven!!
Niet meer vol met angst, vol met lef!

Heb het lef om jezelf te zijn!