Daar sta je dan met een jong paard in handen.
Je ziet dat het paard angstig is.

Dat zie je door alle signalen die het paard laat zien.
Zoals:
Ingehouden ademhaling.
Spierspanning over het hele lichaam.
Hoofd heel hoog houden.
De blik in de ogen.

Om het jonge paard te helpen wil je graag iets doen.

Vaak denk je dan aan van alles en nog wat.
Maar het eerste wat je voor zo’n jong paard kan doen, dat is bij jezelf stil te staan.
Bij hoe jij je voelt en wat er door jou heen gaat.

Wat je als mens vaak vergeet is:
Als je zelf niet weet wat je moet doen, dan weet het paard het ook niet.
En dan gaat het paard op zoek en wordt angstig.


Oudere paarden zullen het vaak minder laten zien.
Omdat zij namelijk het herkennen en weten wat ze voor de persoon die bij het paard staat kan doen.
Ook zij kunnen er nog wel mee te maken hebben.
Je kent ook wel de opmerking: Normaal doet hij/zij dat nooit!

Een jong paard is nog heel puur.
Een jong paard reageert gelijk op wat er zich af speelt.
Ben je gestresst, dan zal het paard ook stress ervaren.
Ben je angstig, dan zal het paard ook angst ervaren.

Bij een mens werkt dat ook zo!

Als kind wordt je angstig, als een volwassen om het kind ook angstig is.
Als kind raak je gestresst, als een volwassen om het kind heen stress heeft.
Terwijl het kind niet begrijpt wat het voelt, alleen dat het zich niet prettig voelt.
Het kind raakt dan ook de weg kwijt en gaat dan op zoek.
Dan zal het kind op 3 verschillende manieren kunnen reageren.

Dit is precies zal een jong paard reageert als het iets voelt wat het niet kent. Hetzelfde wat een mens doet.

1. Vluchten.
Het gevoel wat het ervaart is niet prettig, maakt het angstig en daar wil het paard/ kind of persoon zo ver mogelijk van vandaan gaan.

2. Bevriezen.
Helemaal stil gaan staan en afwezig zijn. Dit kan ook in de vorm van verstoppen zijn. Als je er niet bent, dan is dat gevoel er ook niet.

3. Vechten.
Als de eerste 2 dingen niet werken, dan ga je er mee in gevecht.
Het paard/ kind of persoon gaat dan kijken of datgene wat angst/ stress veroorzaakt weggehaald kan worden. Dit gebeurt juist daarmee het gevecht aan te gaan. Ze geven dan niet gauw op.

Als dit allemaal niet werkt, dan is slechts nog een keuze over en dat is volledige overgave!

Dat laatste is vaak heel eng. Omdat het onbekend gebied is.
Juist daar zit de grootste groei in!

Om dat te bereiken denk je vaak dat je heel veel moet doen.

Het enige wat er nodig is, Is er gewoon te zijn!
Dat bereik je door rustig adem te halen en te kijken naar de ander.
Te benoemen wat er speelt en wat diegene kan ervaren.
Diegene te laten voelen dat je de ander echt ziet voor wie die werkelijk is.
Vooral ook de ander aan te moedigen.
Dan ontstaat er wederzijds respect en vertrouwen.

Ervaar jij angst? Haal adem, zucht een paar keer diep en moedig jezelf aan.
Trouwens maak ook gewoon plezier en lach om de kleinste dingen.

Hopelijk helpt deze foto erbij! 😉