fbpx

Skip to Content

Blog & Vlog

Op deze pagina vind je blogs en vlogs waarin ik uitwijdt over mijn werk als paardencoach en wat ik persoonlijk meemaak en mee heb gemaakt. Ik wens je veel leesplezier!

De 5 meest recente vlogs

  • Een hartsverlangen

    Door de jaren heb ik door verschillende mensen adviezen gehad.

    Adviezen over hoe ik de dingen had te doen in mijn leven.
    Ook wat betreft de paarden en mijn bedrijf.
    Natuurlijk zijn sommige adviezen heel fijn en prettig.
    Vooral ook heel bruikbaar.

    Soms heb je ze gewoon naast je neer te leggen.

    Ik weet nog dat ik soms wel maanden of jaren zat te wachten op een ander om iets te doen met de paarden of mezelf neer te zetten als paardencoach.
    Omdat ik dacht dat ik het zelf niet kon of nog niet goed genoeg was.
    Dat ik nog verschillende dingen nodig had voordat ik dat kon doen wat mijn hartsverlangen was.

    Dat was met mijn eigen paarden op pad te gaan en mensen te coachen!

    Na heel veel jaren deed ik dat voor het eerst alleen.
    Ik nam ze samen wandelend mee.
    Ik weet het nog goed. Vjenta die braaf was en Giggy nog een stuiterbal.
    Soms stonden ze samen stil omdat er weer wat engs te zien was.
    Uiteindelijk was het voor mij een grote overwinning en voor de paarden.

    Eenmaal terug kreeg ik te horen dat het gevaarlijk was.
    Dat ik het vooral niet meer moest doen. Dat ik ook echt gek was.
    Daarnaast kreeg ik ook te horen dat je geen geld kon verdienen met het wandelen met paarden, ofwel met paardencoaching.

    In mijn hoofd ging er van alles door mij heen.

    Aan de ene kant was ik zo trots dat ik het gedaan had!
    Met mijn paarden op stap was gegaan en mijn hart had gevolgd.
    Ook met betrekking tot mijn bedrijf.
    Aan de andere kant ging het stemmetje door mijn hoofd heen.
    Want wat als er iets was gebeurt, wat als een van de paarden was losgebroken of mij pijn had gedaan.
    Was er wel echt geld mee te verdienen, kon ik niet beter wat anders gaan doen.

    Het gevoel van overwinning was totaal weg.

    Zo ging ik jaren niet meer met hun samen op pad.
    Gewoon uit angst. Durfte ik niet te laten zien waar ik voor stond, ook niet binnen mijn bedrijf.
    Uit angst dat er iets mogelijk zou kunnen gebeuren.
    Ook uit angst voor reacties van anderen.
    Uit angst dat ik iets verkeerd zou doen.
    Daardoor had ik jaren mijn hartsverlangen aan de kant gezet.
    Maar gedaan wat anderen er van vonden.
    En zelfs mezelf verstopt en niet uitgesproken.

    Tot het moment dat mijn hartsverlangen weer heel sterk werd!

    Met mijn eigen 2 paarden naar de hei toe en daar gaan rijden.
    Wat was dat een onderneming om daar te komen.
    Het ging niet gelijk heel makkelijk.
    Niet alleen had ik te maken met mezelf, maar ook met 2 paarden.
    Die beide hun eigen karakter hebben.
    En de paarden ook angsten ervaren op bepaalde momenten.
    Later had ik ook nog te maken met klanten die angst ervaarden en niet goed wisten hoe of wat.

    Juist door mijn hart te volgen en ergens voor te gaan.

    Zet je iedere dag weer een nieuwe stap.
    Heb je iedere dag een nieuw doel.
    Soms heb je die ook te wijzigen door de jaren heen.
    Zelf verander je en de paarden veranderen.
    Ook klanten veranderen en hebben soms iets anders nodig.
    Dat is op ieder vlak terug te leiden.
    Zo kies ik er voor om nog steeds mijn hartsverlangen te volgen en ga ik stap voor stap daar naar toe werken.
    Soms weet je niet altijd hoe je daar gaat komen, belangrijk is om wel dat verlangen vast te houden.
    Dat verlangen is juist de graadmeter op alle gebieden in het leven.
    Niet alleen bij de paarden, niet alleen in jouw eigen bedrijf.
    Het werkt ook door op alle gebieden in jouw leven.

    Weet je hoe gaaf het is als je die overwinning behaald hebt!

  • Totale overgave

    Een van de dingen wat ik heb geleerd is in totale overgave te gaan.

    Met paarden is dat wel heel belangrijk.
    Ik kan diverse doelen stellen.
    Ik diverse plannen in mijn hoofd hebben.

    Er kan zo ineens onverwachts wat gebeuren, waardoor het niet door kan gaan. Waardoor je jouw eigen plannen aan de kant hebt te zetten.

    Gelukkig is het dit keer niet omdat een van mijn paarden iets mankeert.

    Is het vanwege het weer dat alles in een schaduw heeft gezet.
    Alles bevroren, sneeuw en ijs. Vooral gladheid wat roet in het eten gooit.
    Dan is het coachen op de hei er niet meer bij!

    Eerlijk is dat iets wat ik echt mis.

    Die momenten dat iemand de rust van de omgeving ervaart, het contact met het paard maakt en ineens tot nieuwe inzichten komt.
    Dan zie je gewoon een verandering ontstaan.
    Zo bijzonder om daar bij te mogen zijn.

    Nu is het zelf met de paarden wandelen op de straat waar het schoon is.
    Van den week kon ik lekker met beide paarden wandelen.
    Ook het winterweer heeft een wisselwerking op hun.

    Beide zijn het paarden die graag wat willen doen.
    Beide zijn het paarden die ook soms hun ei kwijt moeten en even gek willen doen.
    Beide zijn het paarden die ook echt hun beweging nodig hebben om mentaal en lichamelijk fit te blijven.

    Ook hun hebben in totale overgave te gaan.

    Liggen dingen gewoon stil. Letterlijk en figuurlijk.
    Zowel ik als de paarden kunnen niet wachten om weer iets te doen.
    Om er weer op uit te trekken en samen te gaan trainen.

    Voor nu is het gewoon samen genieten van wat er wel kan!

    Dat is samen wandelen bij stal.
    Dat is poetsen en knuffelen.
    Dat is oprechte aandacht voor elkaar hebben.
    Dat is zorg dragen dat ze dat hebben wat ze nodig hebben.

    Juist dan houdt je hun mentaal goed en jezelf natuurlijk ook!

    Ja ook paarden kunnen te maken krijgen met een depressie, eenzaamheid, burn-out en nog zoveel meer.
    Zo’n rustperiode kan voor sommige paarden ook een zegen zijn.
    Zodat ze kunnen herstellen van het harde werken, hun lichaam tot rust kan komen en mentaal weer fit kunnen worden.

  • Onverwachts

    Soms krijg je van een foto opgestuurd.
    Een foto van jouw liefhebbende paard Vjenta, die mensen coacht.

    Hoe leuk is dit?

    Dat is precies waar het soms om gaat.
    Als mens kijk je vaak naar anderen.
    Als mens luister je naar wat anderen te zeggen hebben.

    Vergeet je soms letterlijk jouw tong uit te steken.

    Omdat je er even geen zin in hebt.
    Of omdat het iets is wat makkelijker gezegd is dan gedaan.

    Je hebt alleen maar zichtbaar te zijn.
    Je hebt alleen maar jouw verhaal te delen.
    Je hebt alleen maar te laten zien wat je doet.
    Je hebt alleen maar succesvol te zijn.
    Je hebt alleen maar even een ding te doen en dan is alles er al!

    Wat als je even klaar bent met die valse beloftes?

    Dan heb je gewoon een ding te doen.
    Jouw tong uit te steken en te volgen wat jouw hart jouw aangeeft.

    Misschien is het nog even niet de juiste tijd.
    Misschien heb je eerst nog wat andere dingen te doen.
    Wil je gewoon eerst eens voelen wat je nu echt wil.
    Of loop je nog niet op het pad wat je graag zou willen.

    Liggen de antwoorden niet verstopt in snelheid en zichtbaarheid.
    Liggen ze juist verstopt in stilte en er gewoon zijn!

    Een ding is voor mij heel duidelijk: Een paard is!!

    Daar kunnen wij als mens een voorbeeld aannemen.
    Meer is er ook niet nodig. Je hoeft alleen maar te zijn.
    Je hoeft alleen maar te zijn wie je bent!

    De rest volgt wel vanzelf en anders is het nog niet het juiste moment!

    Vanuit de paardencoaching zitten er meer betekenissen achter. Dit keer had ze van haar slobber genoten en was ze nog aan het nagenieten.
    Wil je weten welke betekenis er nog meer achter zit, stel dan de vraag via lotte@giv3.nl

  • Een paardenmeisje

    Als je een liefhebber van een paard bent dan krijg je ook te maken met vooroordelen.

    Vooroordelen dat je alleen met maar paarden bezig bent.
    Dat je alleen maar kan praten over paarden.
    Dat je niks anders doet dan dat!

    Als mens ben je nog zoveel meer dan een paardenmeisje!

    Zelf heb ik jaren lang weining in mijn leven gesproken over mijn passie voor paarden.
    Denk dat veel mensen niet eens wisten dat ik eigen paarden had.
    Dat ik daar zeer regelmatig te vinden was.

    Eigenlijk is het wel gek dat je daar niet over mag hebben.

    Er zijn ook veel mensen die het over onderwerpen hebben waar diverse mensen niks mee hebben.
    Zoals het hebben over samenwonen, trouwen, kinderen, reizen, en dergelijke.
    Het is heel normaal.
    Heel normaal dat iemand verteld wat ze door maakt als ze zwanger is.
    Heel normaal om over een bevalling te hebben.
    Heel normaal om het over een trouwerij te hebben.

    Waarom zou iets als vertellen over jouw passie niet mogen?

    Misschien is het omdat het niet een gangbare passie is.
    Misschien is het ook omdat er verwachtingen zijn dat je als vrouw kinderen krijgt en gaat samenwonen met een partner.

    Wat als jouw paard jouw partner is?
    Wat als jouw paard diegene is waar jij jouw verhaal bij kwijt kan?
    Wat als jouw paard diegene is die jou laat zien wie je wilt zijn?
    Wat als jouw paard diegene is die je onvoorwaardelijk lief hebt?


    Zou je dan nog steeds zwijgen over jouw passie voor paarden.

    Ik geloof namelijk dat je ontzettend veel van paarden kan leren.
    Namelijk:
    Verantwoordelijkheidsgevoel.
    Jouw eigen kracht ervaren.
    Leiding nemen en weten hoe je dat doet.
    Angsten overwinnen.
    Lief te hebben.
    Doorzettingsvermogen.
    Zelfreflectie.
    Stil te staan bij eigen lichaam.
    Omgaan met verschillende gevoelens.
    Vindingrijk zijn en oplossingsgericht
    .
    Leren loslaten.
    Omgaan met afscheid nemen.

    Lef hebben.
    Doelen stellen.
    En nog zoveel meer…..


    Op het moment dat je dat kan benoemen wat de passie voor paarden jou kan brengen. Dan ben je niet ineens meer alleen een paardenmeisje!
    Dan ben je iemand die veel kennis bezit en expert is op verschillende vlakken!

    Natuurlijk als je met andere paardenliefhebbers praat over jullie passie, dan zijn er weinig woorden voor nodig!

    Ga staan voor jouw passie! Laat jezelf zien!

    P.S. Jij bent zoveel meer dan een paardenmeisje!

    Foto van Vjenta, Giggy en ik. Gemaakt door Arnoud Kinderman.
  • Angst als hindernis

    Soms kan het iets heel simpels zijn.

    Voordat er überhaupt een hindernis in de bak komt, zijn er al diverse gevoelens door het lichaam heen gegaan.
    Om maar niet eens stil te staan bij alle gedachten die nog voorbij komen en de spierspanning die soms niet altijd zichtbaar zijn.

    Zo werkt het in het hele leven!

    We denken al aan iets en er kan al een soort angst ontstaan.
    Soms zelfs zonder dat je het door hebt.
    Alles in het lichaam gaat in gevecht.
    Op verschillende dingen komt er heel veel weerstand.

    De uitwerking is uiteindelijk dat je het uitstelt!

    Terwijl diep in jouw hart weet je dat het heel graag wil.
    Je wilt graag naar de overkant.
    Omdat je ergens ook ziet waar je heen wilt bewegen.
    Het enige wat nog in de weg zit is die angst.

    Die angst om zichtbaar te zijn.
    De angst om jezelf kwijt te raken.
    De angst om uit balans te raken.
    De angst om dingen kwijt te raken.


    Wat gebeurt er?

    De focus gaat naar die hindernis.
    De hindernis van angst.
    Je ziet niet meer wat er voor jou is weggelegd.
    Alle mogelijkheden die op jouw pad kunnen komen.

    Dan heb je over die hindernis van angst te gaan.
    Die angst die jou klein wil houden.
    De angst die jou tegenhoudt om diegene te zijn die je graag wilt zijn.
    De angst die jou tegenhoudt om dat te doen wat je graag zou willen doen.

    De weg er over heen is door rustig te ademhalen
    Je juist te richten op waar je heen wilt.
    Stap voor stap daarheen te bewegen.

    Als je focust op waar je heen wilt, dan zie je de angst ook niet meer!

    Juist dan zie je dat de ander mee gaat bewegen.
    In dit geval ook het paard die vol vertrouwen over de hindernis heen durft te gaan. Ja ook paarden kunnen angst ervaren voor een hindernis.

  • Alleen tussen de paarden.

    Er zijn dagen dat ik mezelf heerlijk terug trek.
    Het liefst ben ik dan alleen tussen de paarden.
    Helemaal niemand om mij heen.
    Alleen met hun samen.

    Waarom?

    Omdat ik dan alles om mij heen even kan vergeten.
    Vooral kan opladen en ontladen.
    Echt verbinding met hun kan maken.
    Vooral even niet bezig wat een ander ervan vindt of hoe het zou moeten.

    Een soort lonesome rider!

    Lange tijd ging het iedere keer door mijn hoofd.
    Vooral de gedachten dat het niet goed zou zijn.
    Want je hebt je ook te verbinden met andere mensen.
    Je hebt je te verbinden met de wereld om jou heen.

    Alleen op pad met 2 paarden is toch heel gevaarlijk.

    Doordat ik daar aan dacht verloor ik de verbinding met mijn paarden en met mezelf.
    Ik was vooral in mijn hoofd bezig.
    Ik was bezig met wat anderen er van vonden.
    Waardoor ik steeds verder van mezelf en mijn gevoel af ging staan.

    Het allerbelangrijkste wat ik wil in het leven!

    Dan gebeuren er verschillende dingen in jouw leven.
    Waardoor je wordt gewaarschuwd om daar meer bij terug te komen en stil te gaan staan. Om juist terug te trekken en te gaan luisteren.
    Een vraag kwam vooral naar voren:

    Heb ik dat te doen wat ander wil of juist mijn hart te volgen?

    Zo was ik bij de fysiotherapeut.
    Mijn lichaam wilde heel veel laten weten.
    Ik had daar echt naar te gaan luisteren, vooral na de val van mijn paard.
    De pijn zat vooral rond mijn hoofd en nek.
    De fysio pakte mijn teen vast en daar was het antwoord.

    Het antwoord die ik al een tijd zocht.

    Als mens ben ik een gever.
    Als mens wil ik graag anderen helpen.
    Als mens wil ik liefdevol naar anderen zijn
    .
    Als mens en als coach wil ik ook gezien worden.

    Daar zit het juist in.
    Als je heel gevoelig bent dan heb je juist jouw eigen grenzen aan te geven.
    Te luisteren naar wat jouw lichaam aangeeft en naar wat jij nodig hebt.
    Daarin ook voor jezelf op te komen.

    Vooral nu de wereld soms zo angstig en gestresst is.
    Mensen die de weg kwijt zijn.
    Mensen die goedbedoelde adviezen willen geven.

    Is het dan verkeerd om jezelf dan af en toe terug te trekken?

    Als ik naar mezelf kijk:
    Ik ben een leuker mens als ik mezelf terug trek tussen de paarden.
    Ik ben gezelliger als ik kan ontladen en opladen.
    Ik kan liefdevoller zijn als ik op mezelf ben, samen met de paarden.

    Daarnaast laten de paarden mij zien en voelen wat er speelt.
    Dat kan alleen als je er voor open staat.
    Daarvoor heb je dingen aan te kijken en sommige dingen los te laten.
    Vooral het jezelf aanpassen aan de ander en de wereld.
    Angst te overwinnen.
    In plaats van jouw eigen hart te volgen.

    Hieronder deel ik de eerste vlog die ik sinds een tijd weer had opgenomen.

    Kijk vooral mee wat de paarden op de achtergrond doen. 😉

  • Het effect van angst

    Daar sta je dan met een jong paard in handen.
    Je ziet dat het paard angstig is.

    Dat zie je door alle signalen die het paard laat zien.
    Zoals:
    Ingehouden ademhaling.
    Spierspanning over het hele lichaam.
    Hoofd heel hoog houden.
    De blik in de ogen.

    Om het jonge paard te helpen wil je graag iets doen.

    Vaak denk je dan aan van alles en nog wat.
    Maar het eerste wat je voor zo’n jong paard kan doen, dat is bij jezelf stil te staan.
    Bij hoe jij je voelt en wat er door jou heen gaat.

    Wat je als mens vaak vergeet is:
    Als je zelf niet weet wat je moet doen, dan weet het paard het ook niet.
    En dan gaat het paard op zoek en wordt angstig.


    Oudere paarden zullen het vaak minder laten zien.
    Omdat zij namelijk het herkennen en weten wat ze voor de persoon die bij het paard staat kan doen.
    Ook zij kunnen er nog wel mee te maken hebben.
    Je kent ook wel de opmerking: Normaal doet hij/zij dat nooit!

    Een jong paard is nog heel puur.
    Een jong paard reageert gelijk op wat er zich af speelt.
    Ben je gestresst, dan zal het paard ook stress ervaren.
    Ben je angstig, dan zal het paard ook angst ervaren.

    Bij een mens werkt dat ook zo!

    Als kind wordt je angstig, als een volwassen om het kind ook angstig is.
    Als kind raak je gestresst, als een volwassen om het kind heen stress heeft.
    Terwijl het kind niet begrijpt wat het voelt, alleen dat het zich niet prettig voelt.
    Het kind raakt dan ook de weg kwijt en gaat dan op zoek.
    Dan zal het kind op 3 verschillende manieren kunnen reageren.

    Dit is precies zal een jong paard reageert als het iets voelt wat het niet kent. Hetzelfde wat een mens doet.

    1. Vluchten.
    Het gevoel wat het ervaart is niet prettig, maakt het angstig en daar wil het paard/ kind of persoon zo ver mogelijk van vandaan gaan.

    2. Bevriezen.
    Helemaal stil gaan staan en afwezig zijn. Dit kan ook in de vorm van verstoppen zijn. Als je er niet bent, dan is dat gevoel er ook niet.

    3. Vechten.
    Als de eerste 2 dingen niet werken, dan ga je er mee in gevecht.
    Het paard/ kind of persoon gaat dan kijken of datgene wat angst/ stress veroorzaakt weggehaald kan worden. Dit gebeurt juist daarmee het gevecht aan te gaan. Ze geven dan niet gauw op.

    Als dit allemaal niet werkt, dan is slechts nog een keuze over en dat is volledige overgave!

    Dat laatste is vaak heel eng. Omdat het onbekend gebied is.
    Juist daar zit de grootste groei in!

    Om dat te bereiken denk je vaak dat je heel veel moet doen.

    Het enige wat er nodig is, Is er gewoon te zijn!
    Dat bereik je door rustig adem te halen en te kijken naar de ander.
    Te benoemen wat er speelt en wat diegene kan ervaren.
    Diegene te laten voelen dat je de ander echt ziet voor wie die werkelijk is.
    Vooral ook de ander aan te moedigen.
    Dan ontstaat er wederzijds respect en vertrouwen.

    Ervaar jij angst? Haal adem, zucht een paar keer diep en moedig jezelf aan.
    Trouwens maak ook gewoon plezier en lach om de kleinste dingen.

    Hopelijk helpt deze foto erbij! 😉






  • Een paard is eerlijk

    Het is stil om je heen.
    De telefoon staat uit.
    Er is niemand om jou heen.
    Behalve een paard.

    Een paard die open staat voor jouw verhaal.
    Een paard die reageert op wat jij te vertellen heeft.
    Een paard die geen oordeel heeft, heel eerlijk is.
    Een paard die jouw spanningen voelt.

    Vooral een paard die heel eerlijk is, ook al wil je dat soms even niet.

    Als je het namelijk toe laat wat het paard te vertellen heeft,
    Dan raak je een dieper stuk in jezelf.

    Een stuk die je al lange tijd niet hebt aangeraakt of naar gekeken hebt.
    Een stuk wat oprecht aandacht vraagt zodat je verder kan.

    Het liefst ga je in gevecht, stop je jouw hoofd in het zand.
    Als het er niet is, dan hoef je er ook niks mee.
    Want het is ook heel eng om er naar te kijken.
    Om daarin te bewegen.

    Want wat gebeurt er als je ineens dat stuk gaat aankijken.
    Wat komt er dan nog meer naar boven?
    Ben je dan wel sterk genoeg?
    Kan je dan blijven functioneren als daarvoor?

    Daar is het ineens weer:
    Dit keer ben jij niet diegene die boos is, of frustraties heeft.
    Dit keer is het paard die duidelijk aan geeft dat er wat is.
    Als je er niks mee doet, dat je dan weer in een spiraal gaat terecht komen.
    Dat je een punt gaat bereiken dat je niet meer op het paard durft te gaan zitten of úberhaupt niks meer durft met het paard.

    Dan heb je 2 keuzes:
    1. Je kan doorgaan en jouw hoofd in het zand blijven steken.
    Waarvan je stiekem wel weet wat de uitkomst gaat zijn. Dat is niet echt een fijn vooruitzicht.
    2. Je kan het onder ogen zien wat er is. Dat doe je door rust te pakken en te gaan voelen wat er echt speelt. Vooral ook kijken wat er echt speelt.

    Dat laatste is ontzettend spannend.
    Je gaat namelijk jezelf op een gebied bewegen wat je nog niet kent.
    Je gaat dingen doen die je voor het eerst gaat ervaren.
    Het allerbelangrijkste je gaat voelen wat je zo lang hebt weggestopt!

    Ja ook ik vindt het soms heel spannend als er weer iets naar voren komt!
    De drive die ik heb is dat ik van mijn paarden wil genieten.
    Dat kan niet als er iets tussen staat!

    Wat ik van mijn paarden verlang, heb ik ook van mezelf te verlangen.

    Fotograaf Arnoud Kinderman
  • Zij was……zij is

    Zoveel dingen waren er gezegd.

    Zij was te gevoelig.
    Zij was te klein.
    Zij was sociaal niet vaardig genoeg.
    Zij was niet knap genoeg.
    Zij was niet intelligent genoeg.
    Zij was niet standvastig.
    Zij was niet gezien.
    Zij was diegene die niet de opleiding zou halen.

    Tot het punt dat ze geen uitweg meer zag!
    Tot het punt dat ze klaar was met het gevecht!
    Tot het punt dat ze het gevoel had niks meer waard was!
    Tot het punt dat ze vol angst zat!
    Tot het punt dat ze eenzaam was.
    Tot het punt dat ze het idee had dat niemand meer op haar stond te wachten.

    Zelfdoding was iets waar ze aan dacht!

    Het was tijd om op te gaan staan!
    Een verandering te brengen en anders in het leven te gaan staan.

    Van zij was, naar zij is!

    Naar diegene die ze nu wil zijn.
    Echt te gaan leven!
    Daarvoor was het eigen verantwoordelijkheid te nemen!
    Leiding te nemen, juist als het eng was.

    Ook al ben je klein je kan grootse dingen doen!
    Ook al ben je gevoelig, je kan daarmee wat voor anderen betekenen.
    Ook al ben je niet altijd sociaal, je kan voor een persoon heel veel betekenen.
    Ook al ben je niet knap, het gaat om wat je uitstraalt!!


    Om zij is te zijn, heb je los te laten wie zij was!
    Heb je los te laten wat anderen van jou vinden.
    Heb je jouw hart te gaan volgen, ondanks alles.
    Zelfs wat dierbaren tegen jou zeggen.
    Zelfs als je dingen en mensen om jou heen verliest.

    Het heeft mij veel gekost om te zijn wie ik in werkelijkheid ben!
    Het heeft mij veel gekost om echt te voelen waar het leven om gaat!
    De paarden hebben altijd aan mijn zijde gestaan.
    Ook toen ik aan de andere kant van de wereld was, waren zijn in mijn hart en bij mij!

    Juist dat houdt mij niet tegen om een inspiratiebron te zijn!

    Om jou te inspireren om te kijken naar wie je bent!
    Om los te laten wie je was.
    Vooral de leiding te nemen over jouw leven!!
    Niet meer vol met angst, vol met lef!

    Heb het lef om jezelf te zijn!

  • Voorkomen van depressie

    Zowel mensen als paarden kunnen een depressie hebben.

    In de donkere dagen is dat vaker een feit dan midden in de zomer.
    Er is dan minder licht en minder beweging.
    Vooral hoogsensitieve mensen en paarden is het dan meer een uitdaging.

    Een depressie kun je voorkomen en je kan er uit komen.

    Hoe je dat doet? Dat kan je zien in de volgende vlog!

Website design door: The Imagineering Suite © 2021