fbpx

Skip to Content

Blog & Vlog

Op deze pagina vind je blogs en vlogs waarin ik uitwijdt over mijn werk als paardencoach en wat ik persoonlijk meemaak en mee heb gemaakt. Ik wens je veel leesplezier!

De 5 meest recente blogs

  • Wat is dat toch met paarden?

    Het roept verschillende reacties op.

    De een vindt ze stinken of doodsbang voor een paard.
    Terwijl de ander maar niet over ze uitgepraat raakt en dol op ze is.

    Wat maakt het toch dat er zoveel verschil tussen zit.

    Daar is eigenlijk geen echt simpel antwoord op te vinden.
    Het ligt er namelijk aan of je bent opgevoed met een paard.
    Of je een vrouw of man bent.
    Waar een paard voor staat.
    Een welke ervaringen je hebt opgedaan met betrekking tot een paard.

    Voor diegene die bang voor ze zijn hebben vaak een mindere ervaring gehad met een paard.
    Of weten niet goed hoe ze hebben te reageren op een paard.
    Vooral als het ineens gaat bewegen en je niet weet wat een paard gaat doen.
    Dan kan er een onmetelijke angst naar boven komen.

    Die angst hoeft niet altijd te maken hebben met het paard.
    Die angst kan met zoveel meer te maken hebben.
    De angst om te verbinden, de angst om verlaten te worden.
    De angst om gewond te raken, de angst voor dingen die al heel lang weggestopt zijn.
    De angst om alles kwijt te raken.
    De angst om niet gezien te worden en/of niet gehoord te worden.
    De angst om iets fout te doen.

    Als er iemand eerlijk is dan is het een paard!

    Ze spiegelen namelijk precies wat jij nodig hebt en wat je onder ogen mag komen.
    Diverse paardenliefhebbers weten dat al en hebben dat al regelmatig meegemaakt.
    Ook hoe er mee om te gaan en naar zichzelf te kijken.
    Daarom vertellen ze er graag over.

    Ik weet ook uit persoonlijke ervaring dat er dan wordt gezegd: Daar heb je haar weer.

    Wat als je paard nu zou vervangen voor een ander onderwerp of persoon.
    Kind, hond, partner, familie.
    Dan zouden veel dingen wel van toepassing zijn.
    Dan ineens kan je heel veel leren van die paardenliefhebbers.

    Stel dat ik vertel dat mijn paard heel erg lief is.
    Dit nu vervang voor.
    Mijn partner is heel lief.

    Dan wordt zo’n gesprek ineens heel anders!!
    Kan het echt interessant zijn. Ieder persoon heeft een eigen passie en wil dat graag delen.
    Het is aan de ander of ze daarvoor open kunnen zijn en echt willen luisteren.
    Daarnaast is het goed om jezelf af te vragen of je ook een balans hebt te vinden met welke onderwerpen je bespreekbaar maakt.

    Ik weet wel dat paarden al op jongen leeftijden op bepaalde kinderen een aantrekkingskracht hebben.
    Dit bij sommige op een bepaalde leeftijd over gaat en anderen altijd verslaafd blijven.

    Mmmm, ik ben daar een van!!! 😉

    Want als je dit koppie ziet, dan word je toch spontaan verliefd!

  • Telefoon gebruik???

    Nog even een bericht sturen dacht ik, toen ik in stal stond.

    Voordat ik het wist bleef het niet alleen bij dat bericht, maar ging ik ook nog op diverse apps kijken.
    Was mijn aandacht gericht op het kleine schermpje in plaats van op mijn paard.
    Nog even dit doen zij ook nog tegen haar.
    Nog even werd iets langer en daar stond ik een tijd in stal.

    Mijn paard viel dat op.

    Ze draaide een rondje in stal.
    Daarna bewoog ze haar billen naar mij toe.
    Toen ik nog niet voldoende reageerde duwde ze heel zachtjes haar billen tegen mij aan.
    Zelf moest ik erg lachen en kon ik haar alleen maar gelijk geven.

    Zelf wil je toch ook gewoon oprechte aandacht hebben.

    De telefoon ging de kast in totdat ik haar had gedaan.
    Nadat ik dat had gedaan kwam ze met haar hoofd bij mij staan.
    Even een knuffel en contact met elkaar hebben.
    Om daarna op te zadelen en te gaan rijden.

    Iedere keer verrast het mij ook.

    Er zijn gedachten geweest bij veel mensen dat paarden niet kunnen nadenken.
    Dat ze niks kunnen voelen en dat ze alleen in het hier en nu kunnen zijn.
    Zelfs ik heb wel eens gedacht dat ze alleen in het hier en nu zijn. Aan de ene kant klopt dat zeker.
    Vooral omdat ze ook niet weten wat er gaat gebeuren en wat de volgende stap is.
    Niet zoals wij dat als mensen doen.

    Zij kunnen wel zeker dingen voelen en ervaren.
    Zij reageren ook vanuit hun instinct.
    Als ik dan zo’n situatie mee maak, dan heb ik geen twijfels.
    Geen twijfels aan hoeveel wijsheid een paard heeft.

    Anders maak je niet de dingen mee die ik al reeds met ze heb meegemaakt.
    Het is zo belangrijk om daar aandacht aan te besteden.

    In veel gevallen vergelijk ik ze gewoon met mensen.
    Natuurlijk zijn er ook echt verschillen.
    Paarden zijn heel puur en eerlijk in hun reactie.
    Daar kunnen we als mensen nog iets van leren.

    Ook paarden gaan over hun grenzen heen uit liefde voor een ander.
    Ook paarden hebben behoefte aan echte verbinding en contact.
    Ook paarden willen gezien worden.
    Ook paarden hebben beweging nodig om fit en gezond te blijven.
    Ook paarden kunnen verschillende dingen hebben en hebben daar ondersteuning in nodig.
    Ook paarden kunnen veel dingen voelen, net zoals diverse mensen.


    Hoe mooi is het om juist mens en paard daarin te verbinden, zodat de mens meer inzicht krijgt in zichzelf.

  • Mijn alles.

    Voor veel mensen is het bijna niet voor te stellen.

    Vooral als je geen dierenliefhebber hebt of geen paardenliefhebber.
    Mijn paarden zijn mijn alles.
    Daar heb ik heel veel voor aan de kant gezet en nog steeds.

    Als dan een moment komt dat het met een van de twee niet goed gaat dan raakt het jou van binnen.
    Niet zo’n klein beetje ook. Je voelt het in alle cellen van jouw lichaam.
    Je voelt het op ieder niveau van jouw eigen wezen.

    Je bent namelijk heel sterk met elkaar verbonden.

    Het gaat veel verder dan alleen er even gaan om te rijden.
    Het gaat veel verder dan jouw ei kwijt te kunnen.
    Het gaat veel verder dan even alles te vergeten.

    Zij is net zoals jou een schepping, een dier met gevoel.

    Het feit dat zij heel veel aan de kant heeft gezet en daarbij over haar grenzen heen is gegaan, dat verdient respect.
    Ondanks dat ze last van haar lichaam had, bleef ze dingen gewoon doen.

    Waarom?

    Omdat ze dat voor mij deed. Omdat ze wist hoeveel plezier ze mij er mee bracht.
    En ik? Ik vergat soms echt te luisteren. Haar echt te zien. Ook echt te voelen wat er nu speelde.
    Ik was blind voor haar en was alleen bezig met waar ik heen wilde. Wat ik met haar wilde bereiken.
    Natuurlijk heeft ze haar grenzen ook ergens wel proberen aan te geven.
    Natuurlijk heeft ze dingen kenbaar gemaakt.

    Daarnaast is ze ook echt een bikkel en een boef.

    Waardoor je niet altijd stil staat bij wat er door haar heen gaat.
    Je niet altijd stil staat bij wat ze echt nodig heeft.
    Dat is niet alleen leiding te krijgen.
    Juist ook haar leren om om te gaan met de gevoelens die ze ervaart.
    Juist haar leren om te gaan wat haar lichaam aan geeft en hoe ze dat kenbaar kan maken.
    Juist haar ook meegeven dat ze niet altijd alles maar hoeft te doen, omdat iemand het vraagt.
    Dat er genoeg ruimte is om zichzelf te zijn.

    Het mooie wat ik mee kreeg van haar was:
    Dat ik haar niet vanzelfsprekend heb te nemen en onze band sterker is dan ik had verwacht en gedacht.

    Nu mag ze een aantal dagen rust hebben.
    Haar lichaam laten wennen aan de verandering die plaats heeft gevonden door de osteopaat.
    Wennen aan de kruiden die haar lichaam helpt op te schonen en het immuunsysteem een boost te geven.
    Vooral ook wennen aan het geestelijke stuk en de ruimte geven aan het gevoel.

    Het mooie is dat ik mezelf ook wel in haar herken op verschillende vlakken.
    Hoogsensitief, doorzetter, zorgzaam, af en toe zo gek als een deur, humorvol, liefdevol en nog zoveel meer.

    Eerlijk vind ik het heerlijk om aan onze gezamenlijke band te werken!

  • Een blog schrijven

    Het lijkt heel simpel: een blog schrijven.

    Het is gewoon een kwestie van woorden neer zetten.
    Mensen tips geven of een onderwerp aansnijden.
    Of iets te vertellen over wat je doet of hebt beleefd.

    Zo werkt het echt niet!

    Je kunt zo heel veel woorden schrijven, maar of iemand het dan echt wil lezen is vaak wel een ding.
    Je wilt graag een blog met een ziel, waar de tranen of blijdschap voelbaar is.
    Waarvan je door de regels heen leest dat het niet altijd makkelijk is.
    Dat het jou vooral raakt.

    Eerlijk was ik er ook ergens even klaar mee.

    Iedere week een blog te schrijven en dan niet mee te krijgen of het wel gelezen wordt. Of het iemand iets doet.
    Ik vroeg mij af waarvoor ik het allemaal deed.
    Dan kwam ook nog de perfectionisme om de hoek kijken.
    Soms zie je niet welk impact het kan hebben.
    Soms hoor je niks terug, zie je niks terug en heb je te gaan geloven.
    Te gaan geloven dat je met jouw blog iets doet.

    Ik vroeg mij zelfs af of ik een masker op moest doen.

    Ook met schrijven. Want diegene die succesvol zijn hebben alles voor elkaar. Ze hebben financiële vrijheid, een partner, een huis, een gave auto.
    Ze kunnen alles kopen en alles ligt voor hun.
    Zo werkt het namelijk niet.
    Ik denk eerlijk dat ze geen paarden hebben.
    Want dan zouden ze gelijk door de mand vallen.
    Als er een ding is dat paarden niet kijken naar wat je allemaal hebt.
    Paarden prikken zo door die masker heen.
    Ook veel mensen prikken er gelijk door heen, vooral als jij jouw gevoel laat spreken.
    Dat sterkt mij enorm.

    Want ik weet hoe mijn paarden naar mij kijken!

    Zij zijn mijn spiegel. Zij laten mij precies zien hoe ik in mijn vel zit.
    Bij hun is het niet belangrijk wat ik allemaal heb.
    Het enige wat hun belangrijk vinden is oprechte aandacht.
    Soms vergeet ik dat nog wel eens.
    Soms vergeet ik dat zij dat zeker ook verdienen.

    Want wat je aan een ander geeft, heb je ook aan jezelf te geven.

    De telefoon gaat vaker de kast in en er wordt meer geknuffeld en gekriebelt.
    Focus op een ding. Dan zullen ze mij weer inspiratie geven om weer te gaan schrijven en creatief bezig te zijn!
    Daarnaast is het ook echt vanuit een stuk zelfliefde. Omdat je dan rust kan ervaren en naar binnen kan gaan. De wereld echt even buiten sluiten.
    Die wereld die niet altijd prettig aan voelt op dit moment.
    Die wereld die zoveel vraagt van mensen!
    De wereld wat voor veel hoogsensitieve mensen een uitdaging is.

    Juist dan is het belangrijk om te leven in het hier en nu!

  • Een hartsverlangen

    Door de jaren heb ik door verschillende mensen adviezen gehad.

    Adviezen over hoe ik de dingen had te doen in mijn leven.
    Ook wat betreft de paarden en mijn bedrijf.
    Natuurlijk zijn sommige adviezen heel fijn en prettig.
    Vooral ook heel bruikbaar.

    Soms heb je ze gewoon naast je neer te leggen.

    Ik weet nog dat ik soms wel maanden of jaren zat te wachten op een ander om iets te doen met de paarden of mezelf neer te zetten als paardencoach.
    Omdat ik dacht dat ik het zelf niet kon of nog niet goed genoeg was.
    Dat ik nog verschillende dingen nodig had voordat ik dat kon doen wat mijn hartsverlangen was.

    Dat was met mijn eigen paarden op pad te gaan en mensen te coachen!

    Na heel veel jaren deed ik dat voor het eerst alleen.
    Ik nam ze samen wandelend mee.
    Ik weet het nog goed. Vjenta die braaf was en Giggy nog een stuiterbal.
    Soms stonden ze samen stil omdat er weer wat engs te zien was.
    Uiteindelijk was het voor mij een grote overwinning en voor de paarden.

    Eenmaal terug kreeg ik te horen dat het gevaarlijk was.
    Dat ik het vooral niet meer moest doen. Dat ik ook echt gek was.
    Daarnaast kreeg ik ook te horen dat je geen geld kon verdienen met het wandelen met paarden, ofwel met paardencoaching.

    In mijn hoofd ging er van alles door mij heen.

    Aan de ene kant was ik zo trots dat ik het gedaan had!
    Met mijn paarden op stap was gegaan en mijn hart had gevolgd.
    Ook met betrekking tot mijn bedrijf.
    Aan de andere kant ging het stemmetje door mijn hoofd heen.
    Want wat als er iets was gebeurt, wat als een van de paarden was losgebroken of mij pijn had gedaan.
    Was er wel echt geld mee te verdienen, kon ik niet beter wat anders gaan doen.

    Het gevoel van overwinning was totaal weg.

    Zo ging ik jaren niet meer met hun samen op pad.
    Gewoon uit angst. Durfte ik niet te laten zien waar ik voor stond, ook niet binnen mijn bedrijf.
    Uit angst dat er iets mogelijk zou kunnen gebeuren.
    Ook uit angst voor reacties van anderen.
    Uit angst dat ik iets verkeerd zou doen.
    Daardoor had ik jaren mijn hartsverlangen aan de kant gezet.
    Maar gedaan wat anderen er van vonden.
    En zelfs mezelf verstopt en niet uitgesproken.

    Tot het moment dat mijn hartsverlangen weer heel sterk werd!

    Met mijn eigen 2 paarden naar de hei toe en daar gaan rijden.
    Wat was dat een onderneming om daar te komen.
    Het ging niet gelijk heel makkelijk.
    Niet alleen had ik te maken met mezelf, maar ook met 2 paarden.
    Die beide hun eigen karakter hebben.
    En de paarden ook angsten ervaren op bepaalde momenten.
    Later had ik ook nog te maken met klanten die angst ervaarden en niet goed wisten hoe of wat.

    Juist door mijn hart te volgen en ergens voor te gaan.

    Zet je iedere dag weer een nieuwe stap.
    Heb je iedere dag een nieuw doel.
    Soms heb je die ook te wijzigen door de jaren heen.
    Zelf verander je en de paarden veranderen.
    Ook klanten veranderen en hebben soms iets anders nodig.
    Dat is op ieder vlak terug te leiden.
    Zo kies ik er voor om nog steeds mijn hartsverlangen te volgen en ga ik stap voor stap daar naar toe werken.
    Soms weet je niet altijd hoe je daar gaat komen, belangrijk is om wel dat verlangen vast te houden.
    Dat verlangen is juist de graadmeter op alle gebieden in het leven.
    Niet alleen bij de paarden, niet alleen in jouw eigen bedrijf.
    Het werkt ook door op alle gebieden in jouw leven.

    Weet je hoe gaaf het is als je die overwinning behaald hebt!

  • Totale overgave

    Een van de dingen wat ik heb geleerd is in totale overgave te gaan.

    Met paarden is dat wel heel belangrijk.
    Ik kan diverse doelen stellen.
    Ik diverse plannen in mijn hoofd hebben.

    Er kan zo ineens onverwachts wat gebeuren, waardoor het niet door kan gaan. Waardoor je jouw eigen plannen aan de kant hebt te zetten.

    Gelukkig is het dit keer niet omdat een van mijn paarden iets mankeert.

    Is het vanwege het weer dat alles in een schaduw heeft gezet.
    Alles bevroren, sneeuw en ijs. Vooral gladheid wat roet in het eten gooit.
    Dan is het coachen op de hei er niet meer bij!

    Eerlijk is dat iets wat ik echt mis.

    Die momenten dat iemand de rust van de omgeving ervaart, het contact met het paard maakt en ineens tot nieuwe inzichten komt.
    Dan zie je gewoon een verandering ontstaan.
    Zo bijzonder om daar bij te mogen zijn.

    Nu is het zelf met de paarden wandelen op de straat waar het schoon is.
    Van den week kon ik lekker met beide paarden wandelen.
    Ook het winterweer heeft een wisselwerking op hun.

    Beide zijn het paarden die graag wat willen doen.
    Beide zijn het paarden die ook soms hun ei kwijt moeten en even gek willen doen.
    Beide zijn het paarden die ook echt hun beweging nodig hebben om mentaal en lichamelijk fit te blijven.

    Ook hun hebben in totale overgave te gaan.

    Liggen dingen gewoon stil. Letterlijk en figuurlijk.
    Zowel ik als de paarden kunnen niet wachten om weer iets te doen.
    Om er weer op uit te trekken en samen te gaan trainen.

    Voor nu is het gewoon samen genieten van wat er wel kan!

    Dat is samen wandelen bij stal.
    Dat is poetsen en knuffelen.
    Dat is oprechte aandacht voor elkaar hebben.
    Dat is zorg dragen dat ze dat hebben wat ze nodig hebben.

    Juist dan houdt je hun mentaal goed en jezelf natuurlijk ook!

    Ja ook paarden kunnen te maken krijgen met een depressie, eenzaamheid, burn-out en nog zoveel meer.
    Zo’n rustperiode kan voor sommige paarden ook een zegen zijn.
    Zodat ze kunnen herstellen van het harde werken, hun lichaam tot rust kan komen en mentaal weer fit kunnen worden.

  • Onverwachts

    Soms krijg je van een foto opgestuurd.
    Een foto van jouw liefhebbende paard Vjenta, die mensen coacht.

    Hoe leuk is dit?

    Dat is precies waar het soms om gaat.
    Als mens kijk je vaak naar anderen.
    Als mens luister je naar wat anderen te zeggen hebben.

    Vergeet je soms letterlijk jouw tong uit te steken.

    Omdat je er even geen zin in hebt.
    Of omdat het iets is wat makkelijker gezegd is dan gedaan.

    Je hebt alleen maar zichtbaar te zijn.
    Je hebt alleen maar jouw verhaal te delen.
    Je hebt alleen maar te laten zien wat je doet.
    Je hebt alleen maar succesvol te zijn.
    Je hebt alleen maar even een ding te doen en dan is alles er al!

    Wat als je even klaar bent met die valse beloftes?

    Dan heb je gewoon een ding te doen.
    Jouw tong uit te steken en te volgen wat jouw hart jouw aangeeft.

    Misschien is het nog even niet de juiste tijd.
    Misschien heb je eerst nog wat andere dingen te doen.
    Wil je gewoon eerst eens voelen wat je nu echt wil.
    Of loop je nog niet op het pad wat je graag zou willen.

    Liggen de antwoorden niet verstopt in snelheid en zichtbaarheid.
    Liggen ze juist verstopt in stilte en er gewoon zijn!

    Een ding is voor mij heel duidelijk: Een paard is!!

    Daar kunnen wij als mens een voorbeeld aannemen.
    Meer is er ook niet nodig. Je hoeft alleen maar te zijn.
    Je hoeft alleen maar te zijn wie je bent!

    De rest volgt wel vanzelf en anders is het nog niet het juiste moment!

    Vanuit de paardencoaching zitten er meer betekenissen achter. Dit keer had ze van haar slobber genoten en was ze nog aan het nagenieten.
    Wil je weten welke betekenis er nog meer achter zit, stel dan de vraag via lotte@giv3.nl

  • Een paardenmeisje

    Als je een liefhebber van een paard bent dan krijg je ook te maken met vooroordelen.

    Vooroordelen dat je alleen met maar paarden bezig bent.
    Dat je alleen maar kan praten over paarden.
    Dat je niks anders doet dan dat!

    Als mens ben je nog zoveel meer dan een paardenmeisje!

    Zelf heb ik jaren lang weining in mijn leven gesproken over mijn passie voor paarden.
    Denk dat veel mensen niet eens wisten dat ik eigen paarden had.
    Dat ik daar zeer regelmatig te vinden was.

    Eigenlijk is het wel gek dat je daar niet over mag hebben.

    Er zijn ook veel mensen die het over onderwerpen hebben waar diverse mensen niks mee hebben.
    Zoals het hebben over samenwonen, trouwen, kinderen, reizen, en dergelijke.
    Het is heel normaal.
    Heel normaal dat iemand verteld wat ze door maakt als ze zwanger is.
    Heel normaal om over een bevalling te hebben.
    Heel normaal om het over een trouwerij te hebben.

    Waarom zou iets als vertellen over jouw passie niet mogen?

    Misschien is het omdat het niet een gangbare passie is.
    Misschien is het ook omdat er verwachtingen zijn dat je als vrouw kinderen krijgt en gaat samenwonen met een partner.

    Wat als jouw paard jouw partner is?
    Wat als jouw paard diegene is waar jij jouw verhaal bij kwijt kan?
    Wat als jouw paard diegene is die jou laat zien wie je wilt zijn?
    Wat als jouw paard diegene is die je onvoorwaardelijk lief hebt?


    Zou je dan nog steeds zwijgen over jouw passie voor paarden.

    Ik geloof namelijk dat je ontzettend veel van paarden kan leren.
    Namelijk:
    Verantwoordelijkheidsgevoel.
    Jouw eigen kracht ervaren.
    Leiding nemen en weten hoe je dat doet.
    Angsten overwinnen.
    Lief te hebben.
    Doorzettingsvermogen.
    Zelfreflectie.
    Stil te staan bij eigen lichaam.
    Omgaan met verschillende gevoelens.
    Vindingrijk zijn en oplossingsgericht
    .
    Leren loslaten.
    Omgaan met afscheid nemen.

    Lef hebben.
    Doelen stellen.
    En nog zoveel meer…..


    Op het moment dat je dat kan benoemen wat de passie voor paarden jou kan brengen. Dan ben je niet ineens meer alleen een paardenmeisje!
    Dan ben je iemand die veel kennis bezit en expert is op verschillende vlakken!

    Natuurlijk als je met andere paardenliefhebbers praat over jullie passie, dan zijn er weinig woorden voor nodig!

    Ga staan voor jouw passie! Laat jezelf zien!

    P.S. Jij bent zoveel meer dan een paardenmeisje!

    Foto van Vjenta, Giggy en ik. Gemaakt door Arnoud Kinderman.
  • Angst als hindernis

    Soms kan het iets heel simpels zijn.

    Voordat er überhaupt een hindernis in de bak komt, zijn er al diverse gevoelens door het lichaam heen gegaan.
    Om maar niet eens stil te staan bij alle gedachten die nog voorbij komen en de spierspanning die soms niet altijd zichtbaar zijn.

    Zo werkt het in het hele leven!

    We denken al aan iets en er kan al een soort angst ontstaan.
    Soms zelfs zonder dat je het door hebt.
    Alles in het lichaam gaat in gevecht.
    Op verschillende dingen komt er heel veel weerstand.

    De uitwerking is uiteindelijk dat je het uitstelt!

    Terwijl diep in jouw hart weet je dat het heel graag wil.
    Je wilt graag naar de overkant.
    Omdat je ergens ook ziet waar je heen wilt bewegen.
    Het enige wat nog in de weg zit is die angst.

    Die angst om zichtbaar te zijn.
    De angst om jezelf kwijt te raken.
    De angst om uit balans te raken.
    De angst om dingen kwijt te raken.


    Wat gebeurt er?

    De focus gaat naar die hindernis.
    De hindernis van angst.
    Je ziet niet meer wat er voor jou is weggelegd.
    Alle mogelijkheden die op jouw pad kunnen komen.

    Dan heb je over die hindernis van angst te gaan.
    Die angst die jou klein wil houden.
    De angst die jou tegenhoudt om diegene te zijn die je graag wilt zijn.
    De angst die jou tegenhoudt om dat te doen wat je graag zou willen doen.

    De weg er over heen is door rustig te ademhalen
    Je juist te richten op waar je heen wilt.
    Stap voor stap daarheen te bewegen.

    Als je focust op waar je heen wilt, dan zie je de angst ook niet meer!

    Juist dan zie je dat de ander mee gaat bewegen.
    In dit geval ook het paard die vol vertrouwen over de hindernis heen durft te gaan. Ja ook paarden kunnen angst ervaren voor een hindernis.

  • Alleen tussen de paarden.

    Er zijn dagen dat ik mezelf heerlijk terug trek.
    Het liefst ben ik dan alleen tussen de paarden.
    Helemaal niemand om mij heen.
    Alleen met hun samen.

    Waarom?

    Omdat ik dan alles om mij heen even kan vergeten.
    Vooral kan opladen en ontladen.
    Echt verbinding met hun kan maken.
    Vooral even niet bezig wat een ander ervan vindt of hoe het zou moeten.

    Een soort lonesome rider!

    Lange tijd ging het iedere keer door mijn hoofd.
    Vooral de gedachten dat het niet goed zou zijn.
    Want je hebt je ook te verbinden met andere mensen.
    Je hebt je te verbinden met de wereld om jou heen.

    Alleen op pad met 2 paarden is toch heel gevaarlijk.

    Doordat ik daar aan dacht verloor ik de verbinding met mijn paarden en met mezelf.
    Ik was vooral in mijn hoofd bezig.
    Ik was bezig met wat anderen er van vonden.
    Waardoor ik steeds verder van mezelf en mijn gevoel af ging staan.

    Het allerbelangrijkste wat ik wil in het leven!

    Dan gebeuren er verschillende dingen in jouw leven.
    Waardoor je wordt gewaarschuwd om daar meer bij terug te komen en stil te gaan staan. Om juist terug te trekken en te gaan luisteren.
    Een vraag kwam vooral naar voren:

    Heb ik dat te doen wat ander wil of juist mijn hart te volgen?

    Zo was ik bij de fysiotherapeut.
    Mijn lichaam wilde heel veel laten weten.
    Ik had daar echt naar te gaan luisteren, vooral na de val van mijn paard.
    De pijn zat vooral rond mijn hoofd en nek.
    De fysio pakte mijn teen vast en daar was het antwoord.

    Het antwoord die ik al een tijd zocht.

    Als mens ben ik een gever.
    Als mens wil ik graag anderen helpen.
    Als mens wil ik liefdevol naar anderen zijn
    .
    Als mens en als coach wil ik ook gezien worden.

    Daar zit het juist in.
    Als je heel gevoelig bent dan heb je juist jouw eigen grenzen aan te geven.
    Te luisteren naar wat jouw lichaam aangeeft en naar wat jij nodig hebt.
    Daarin ook voor jezelf op te komen.

    Vooral nu de wereld soms zo angstig en gestresst is.
    Mensen die de weg kwijt zijn.
    Mensen die goedbedoelde adviezen willen geven.

    Is het dan verkeerd om jezelf dan af en toe terug te trekken?

    Als ik naar mezelf kijk:
    Ik ben een leuker mens als ik mezelf terug trek tussen de paarden.
    Ik ben gezelliger als ik kan ontladen en opladen.
    Ik kan liefdevoller zijn als ik op mezelf ben, samen met de paarden.

    Daarnaast laten de paarden mij zien en voelen wat er speelt.
    Dat kan alleen als je er voor open staat.
    Daarvoor heb je dingen aan te kijken en sommige dingen los te laten.
    Vooral het jezelf aanpassen aan de ander en de wereld.
    Angst te overwinnen.
    In plaats van jouw eigen hart te volgen.

    Hieronder deel ik de eerste vlog die ik sinds een tijd weer had opgenomen.

    Kijk vooral mee wat de paarden op de achtergrond doen. 😉

Website design door: The Imagineering Suite © 2021